Επαναλειτουργεί το Αρχαιολογικό Μουσείο της Χαιρώνειας.

Ύστερα από 14 χρόνια, τη Δευτέρα το Αρχαιολογικό Μουσείο της Χαιρώνειας άνοιξε και πάλι τις πύλες του, προσκαλώντας τους επισκέπτες του σε ένα μοναδικό ταξίδι στην ιστορία της Βοιωτίας από την Νεολιθική εποχή έως και τη Ρωμαική περίοδο.

Συνεχίζεται εδώ

Με θάρρος

Ένα νέο blog!

Η Κόρη των Τρικάλων στο διαδίκτυο.

Με θάρρος

31 χρόνια χωρίς την ΚΥΒΕΛΗ

ΚΥΒΕΛΗ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥ – 31 χρόνια από το θάνατό της.



Κανείς δεν περίμενε ποτέ, ότι το κοριτσάκι που βρέθηκε στις πόρτες του βρεφοκομείου Αθηνών, εκεί στα 1887, θα μεγάλωνε και θα γινόταν μια από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς των αρχών του 20ου αιώνα. Η μικρή Κυβέλη δεν γνώρισε ποτέ τους πραγματικούς γονείς της. Στο βρεφοκομείο τη βρήκε το ζευγάρι Αναστασίου και Μαρίας Αδριανού και την υιοθέτησαν. Αρωγός στην παιδική της ηλικία και στη διαπαιδαγώγησή της στάθηκε και ένας γνωστός δικηγόρος της εποχής εκείνης, ο Δημήτριος Λεονάρδος με τη σύζυγό του, οι οποίοι είχαν χάσει το μονάκριβο παιδί τους, κάπου στη Βραζιλία.

Συνεχίζεται εδώ

Με θάρρος

Λύση στο ενεργειακό από τον Ήλιο μέχρι το 2050.

Οι μονάδες παραγωγής ηλιακής ενέργειας στις ερήμους με τη χρήση ειδικών κατόπτρων έχουν τη δυνατότητα να παράγουν μέχρι και 25% της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι το 2050, σύμφωνα με νέα έκθεση.



Η μελέτη, στην οποία συμμετείχαν η Greenpeace, η Ευρωπαϊκή Ένωση Ηλιοθερμικού Ηλεκτρισμού (ESTELA) και η ομάδα SolarPACES της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (ΙΕΑ), επισημαίνει ότι οι επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα θα δημιουργήσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενώ θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών.

«Οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είναι η μεγάλη εξέλιξη στις ανανεώσιμες πηγές», αναφέρει ο Σβεν Τέσκε, στέλεχος της Greenpeace και εκ των συντακτών της μελέτης. Η τεχνολογία προσφέρεται και θεωρείται ιδανική για περιοχές με ζέστη, χωρίς νέφη, όπως η έρημος Σαχάρα και η Μέση Ανατολή. Η 28σέλιδη αναφορά επισημαίνει ότι οι επενδύσεις στους σταθμούς συγκέντρωσης ηλιακής ενέργειας (CSP) προβλέπεται να ξεπεράσουν τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ σε παγκόσμια κλίμακα, με τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις να βρίσκονται σε στάδιο κατασκευής στη νότια Ισπανία και την Καλιφόρνια. «Η συγκέντρωση ηλιακής ενέργειας μπορεί να καλύψει το 7% των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών μέχρι το 2030, και το ένα τέταρτο μέχρι το 2050» αναφέρει το πιο αισιόδοξο σενάριο της έκθεσης.

Το σενάριο αυτό προϋποθέτει την μεγάλη αύξηση των επενδύσεων κατά 21 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο μέχρι το 2015, και 174 δισεκατομμύρια μέχρι το 2050, δημιουργώντας ταυτόχρονα εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Με αυτό τον τρόπο, οι μονάδες παραγωγής ηλιακής ενέργειας θα έχουν δυνατότητα παραγωγής 1.500 γιγαβάτ μέχρι το 2050. Η IEA από την άλλη, αναφέρει στην έκθεση ότι η διείσδυση της ηλιακής ενέργειας μέχρι το 2050 δεν θα ξεπερνά το 0,2% παγκοσμίως.

Η τεχνολογία των CSP χρησιμοποιεί εκατοντάδες κάτοπτρα ή φακούς για τη συγκέντρωση των ηλιακών ακτίνων σε θερμοκρασίες μεταξύ 400 και 1.000 βαθμών Κελσίου, που θα παράγουν ενέργεια για τη λειτουργία σταθμών παραγωγής ενέργειας. Η CSP είναι διαφορετική από τα φωτοβολταϊκά, που μετατρέπουν τις ηλιακές ακτίνες απευθείας σε ηλεκτρική ενέργεια και μπορούν να λειτουργήσουν ακόμη κι όταν υπάρχει σχετική συννεφιά. Η CSP λειτουργεί μόνο σε απόλυτη λιακάδα. «Έχουμε μία ακόμη τεχνολογία αξίας ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, μαζί με την αιολική και τα φωτοβολταϊκά» ανέφερε ο Τέσκε. Η έκθεση αναφέρει ότι το κόστος λειτουργίας μιας γεννήτριας CSP κυμαίνεται από 0,15 έως 0,23 ευρώ ανά κιλοβατώρα, με μείωση στα 0,10 με 0,15 ευρώ μέχρι το 2020. Στα τέλη του 2008, οι εγκαταστάσεις CSP παρήγαν μόλις 430 Μεγαβάτ από το σύνολο της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας

Πηγή

Με θάρρος

Πρωτιά για τον... Ρούλη των ρομπότ

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ 1ο ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗΣ

Εφτιαξαν τον δικό τους... «Wall-e» και κατέκτησαν την 1η θέση! Πέντε μαθήτριες του Ράλλειου Πειραματικού Γυμνασίου Θηλέων Πειραιά, με την αρωγή των καθηγητών τους, κατάφεραν να δημιουργήσουν με τα πασίγνωστα Lego ένα ικανό ρομποτάκι και να διακριθούν στον 1ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ρομποτικής, που έγινε στην Τεχνόπολη στο Γκάζι στις αρχές Μαΐου.

Οι «Power girls», κρατώντας το ρομποτάκι τους, ποζάρουν συντροφιά με τους καθηγητές τους Α. Παχούλη και Γ. Τούρλο. «Ο δικός τους "Wall-e" είναι... yo!». Μπορεί ο... Ρούλης τους, όπως τον αποκαλούν, να υστερούσε σε εμφάνιση και να μην ήταν τελικά τόσο εντυπωσιακός όσο οι αντίπαλοί του, ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, η επιστήμη της τεχνολογίας δεν επιβραβεύεται από την πολυπλοκότητα αλλά από τη λειτουργικότητα. «Και εκεί ήμασταν οι καλύτεροι!», λένε με περηφάνια, ενώ δεν κρύβουν την ανυπομονησία τους για το ταξίδι στην Κορέα τον προσεχή Νοέμβριο, όπου θα διαγωνιστούν πια σε παγκόσμιο επίπεδο.



Οι πέντε μαθήτριες-νικήτριες, η Κωνσταντίνα Αντιμαχίτη από την Γ' τάξη Γυμνασίου και οι Διάνα Βουτυράκου, Τζώρτζια Κουβουτσάκη, Καλλιόπη Τσαρνά, Ιριδα Κάραλη από τη Β', με προπονητές τους καθηγητές Αγνή Παχούλη (Πληροφορική) και Γιάννη Τούρλο (Τεχνολογία) λάμπουν από χαρά. Μαζί με τον... Ρούλη, μας υποδέχθηκαν στο σχολείο τους και μας μίλησαν για την ανεπανάληπτη -όπως λένε- εμπειρία τους!

Φορώντας την εμφάνισή τους, μια ροζ μπλούζα που γράφει το όνομα της ομάδας τους, οι «Power girls» στέκονται με καμάρι γύρω από τον δικό τους «Wall-e» και μας τον συστήνουν: Ο Ρούλης τους έχει διαστάσεις 25cmx25cmx25cm και το βάρος του δεν ξεπερνά το ένα κιλό. Πάνω του στέκεται ένα ανθρωπάκι που φορά το καπέλο του στραβά. «Γι' αυτό και λέμε ότι είναι... yo!,» μας εξηγούν και με ένα στόμα μάς λένε το σύνθημα που έβγαλαν για χάρη του: «Εχουμε τον Ρούλη που είναι yo και θα μας βγάλει πρώτους στον διαγωνισμό!»



«Οταν είδαμε τα άλλα ρομποτάκια στον διαγωνισμό, τρομάξαμε. Ηταν πιο εντυπωσιακά σε σχέση με τον δικό μας. Ο Ρούλης, όμως, ήταν το μοναδικό που κατάφερε να ολοκληρώσει την αποστολή-διαδρομή. Κερδίσαμε, αν και δεν καταφέραμε να πιάσουμε μπαλάκια. Ηταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία για μας», μας λένε.

«Αν και ο διαγωνισμός ανακοινώθηκε γύρω στα Χριστούγεννα, εμείς το μάθαμε τον Μάρτιο», μας λένε οι προπονητές-καθηγητές τους Αγνή Παχούλη και Γιάννης Τούρλος. «Ηταν μια πρόκληση για όλους μας αφού δεν υπήρχε αρκετός χρόνος. Δουλεύαμε πάρα πολλές ώρες στο σχολείο αφού το ρομποτάκι έπρεπε όταν πάει στον διαγωνισμό να εκτελέσει μια αποστολή. Να διανύσει, δηλαδή, μια απόσταση 2,5m, να πιάσει μερικά μπαλάκια του πινγκ πονγκ και να τα επιστρέψει στη βάση εκκίνησης».

Στον διαγωνισμό, για την κατηγορία του Γυμνασίου, συμμετείχαν συνολικά εννέα σχολεία. Σύμφωνα με τους κανόνες, κάθε ομάδα έπρεπε να αγοράσει ένα κουτί της Lego (περιελάμβανε κομμάτια συναρμολόγησης, κεντρική μονάδα με επεξεργαστή και μνήμη καθώς και λογισμικό) και να φτιάξει το δικό της ρομποτάκι. Το κόστος του εξοπλισμού για την ομάδα του Ραλλείου ανέλαβαν το περιοδικό Power Techniques και η εταιρεία Option Press, που χορήγησαν την προσπάθειά τους. Γι' αυτό και οι μαθήτριες θέλησαν να τους τιμήσουν και έβγαλαν το ρομποτάκι τους Ρούλη. «Από το Powerούλης!»

ΝΑΤΑΣΑ ΜΠΕΡΗ bernata@enet.gr

Πηγή

Με θάρρος