Ο κατοχικός στρατός μπλόκαρε τις εργασίες στο Λιμνίτη

Διαβεβαιώσεις του Έρογλου προς τον Ζεριχούν δεν τηρήθηκαν.

Κάνουμε ό,τι μπορούμε

Επιβεβαιώθηκε πλήρως το χθεσινό ρεπορτάζ του συντάκτη μας Άδωνη Παλληκαρίδη για το μπλοκάρισμα των εργασιών για το άνοιγμα του οδοφράγματος Λιμνίτη. Ο Προεδρικός Επίτροπος Γιώργος Ιακώβου παραδέχθηκε ότι παρατηρείται καθυστέρηση στην υλοποίηση του έργου της διάνοιξης του οδοφράγματος Λιμνίτη και δεν έχει αρχίσει η κατασκευή.
 

Σε δηλώσεις, χθες, μετά τη λήξη της συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου, ο κ. Ιακώβου ανέφερε ότι, όπως τον πληροφόρησαν τα ΗΕ, παρά το γεγονός ότι είχαν εξασφαλιστεί έγγραφες συγκαταθέσεις από τον κ. Ταλάτ και τον κ. Έρογλου, το θέμα είχε μια εμπλοκή κατά τη διάρκεια της ''εκστρατείας'' του Ντερβίς Έρογλου, αλλά είχε δώσει προφορικές διαβεβαιώσεις ότι αμέσως μετά τις λεγόμενες εκλογές στα κατεχόμενα, το έργο θα μπορούσε να ξεκινήσει.
 

''Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα δεν εξεδόθησαν από τον κατοχικό στρατό πάσα για να μπορούν να διέρχονται από τη στρατιωτική περιοχή, αυτήν την οποία κατέχουν και είμαστε σε επαφή με τα ΗΕ, ούτως ώστε να υλοποιηθεί το έργο και απαιτούμε ασφαλώς οι Τ/κ να υλοποιήσουν τη συμφωνία, την οποία έχουμε κάνει εδώ και τόσο καιρό'', είπε.
 

Ο λόος του Έρογλου
 

Ερωτηθείς εάν ανησυχεί ότι με την "εκλογή" Έρογλου, ίσως να υπάρξει πισωγύρισμα όσον αφορά το οδόφραγμα, ο κ. Ιακώβου είπε ότι ο κ. Έρογλου γραπτώς και προφορικώς έχει διαβεβαιώσει τα ΗΕ, τον κ. Ντάουνερ και τον κ. Ζεριχούν, ο οποίος πριν αναχωρήσει το περασμένο Σάββατο, τον πληροφόρησε ότι ήταν σε επαφή με τις κατοχικές αρχές σε υψηλό επίπεδο. ''Η υπόσχεση ήταν, ακόμα και το Σάββατο, ότι θα ξεπεραστούν όλα τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν''. Είναι, πρόσθεσε, σε επαφή με τα ΗΕ.
 

Σε ερώτηση εάν υπάρχουν προσκόμματα από Τ/κ που έχουν γη στον κατεχόμενο Λιμνίτη, ο κ. Ιακώβου απάντησε ότι υπάρχουν μερικοί Τ/κ που διαμαρτύρονται γιατί δεν έχουν γίνει σαφείς δηλώσεις κατά πόσον θα αποζημιωθούν για πραγματικές -όπως είπε- τ/κ περιουσίες, οι οποίες θα απαλλοτριωθούν για να κατασκευαστεί ο δρόμος. ''Αλλά δεν φαίνεται αυτό να είναι το μείζον θέμα στην περίπτωση''.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΑΚΩΒΟΥ

Πηγή: ΣΗΜΕΡΙΝΗ 

Νέα πραγματικότητα στην Κύπρο

Η νίκη του κ. Ντερβίς Ερογλου στις εκλογές της περασμένης Κυριακής, στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, συνιστά από μία άποψη την πρώτη σημαντική επιτυχία του παραδοσιακού κατεστημένου στην αντιπαράθεσή του με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας κ. Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν και της κυβερνήσεώς του.

Εντυπωσίασε ο κ. Ερντογάν, όταν το 2004 εξανάγκασε –επί της ουσίας– τον τότε ηγέτη των Τουρκοκυπρίων κ. Ραούφ Ντενκτάς να ανακοινώσει ότι δεν επρόκειτο να διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία του κατοχικού καθεστώτος στην Κύπρο. Αλλά η προοπτική της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ήταν ακόμη ισχυρή και η ρήξη της ισλαμικής κυβερνήσεως με το παραδοσιακό κατεστημένο δεν είχε πάρει τις σημερινές της διαστάσεις.

Στο κλίμα μιας πλασματικής αισιοδοξίας που κυριαρχούσε τότε, ανεδείχθη το 2005 στην ηγεσία των κατεχομένων ο κ. Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος ηττήθη την περασμένη Κυριακή. Με την νίκη του κ. Ερογλου επανέρχεται στο προσκήνιο ως μέλος της τουρκοκυπριακής διαπραγματευτικής ομάδος ο κ. Σεντάρ Ντενκτάς, ενώ κάποιοι επιφυλάσσουν ρόλο σημαντικό και παρασκηνιακό στον κ. Ραούφ Ντενκτάς. Μία νέα κατάσταση τείνει να δημιουργηθεί στα κατεχόμενα, η σημασία της οποίας είναι μέχρι στιγμής συμβολική, διότι ούτε ο κ. Ερογλου ούτε ο πατήρ και υιός Ντενκτάς μπορούν να αντισταθούν στην πίεση στου «εθνικού κέντρου», με άλλα λόγια του κ. Ερντογάν. 

Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως όχημα ή πρόσχημα, μετωπικής και ως εκ τούτου κρισίμου αντιπαραθέσεως του παραδοσιακού κατεστημένου με την ισλαμική κυβέρνηση. Μία τέτοια προοπτική –εάν τελικώς υφίσταται– δεν είναι ασφαλώς του παρόντος. Στη φάση αυτή τα δεδομένα είναι ότι ο λαός απεφάνθη, ο κ. Ερογλου εξελέγη, ο Τούρκος πρωθυπουργός προειδοποίησε ότι οι διακοινοτικές συνομιλίες θα συνεχισθούν από όπου διακόπησαν, ο νέος ισχυρός άνδρας ων κατεχομένων εν μέρει συνετάγη, και οι πάντες πλέον τελούν εν αναμονή. 

Η νέα πραγματικότητα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου δεν θα είναι ασφαλώς δίχως συνέπειες για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Θα υπάρξουν συστάσεις ασφαλώς προς τον κ. Ερογλου –από την Αγκυρα και τους ξένους εμπλεκομένους στη λύση του Κυπριακού– να μετριάσει τις ακραίες θέσεις του. Ταυτοχρόνως θα υπάρξουν παραινέσεις προς τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια να επιδείξει μεγαλύτερη «ευελιξία», ώστε να ξεπερασθεί το αδιέξοδο και να επιτευχθεί η επανένωση της νήσου.

Χρονοδιαγράμματα δεν έχουν τεθεί, αλλά ο Τούρκος πρωθυπουργός διακινδύνευσε πρόβλεψη λύσεως του Κυπριακού έως το τέλος του τρέχοντος έτους. Τίποτε, ωστόσο, δεν συνηγορεί ότι μπορεί κανείς να ευελπιστεί σε ρύθμιση του συγκεκριμένου προβλήματος στη διάρκεια του προσεχούς οκταμήνου, μετά την ανάδειξη του νέου ηγέτη των κατεχομένων. Ο αιφνιδιασμός μπορεί να προέλθει, εάν ο κ. Ερογλου αναθεωρήσει τις ανελαστικές του θέσεις. Αλλά οι πιθανότητες μιας τέτοιας εξελίξεως είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Κωστας Ιορδανιδης

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πολιτικοί και σύστημα κυοφόρησαν την κρίση στην Ελλάδα

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Χριστόφια πρέπει να διδαχθεί και από τη βαθύτατη οικονομική κρίση στην Ελλάδα, και να αφήσει το αφόρητο περιπαίξιμο κομμάτων και πολιτών κατά μέρος. Γιατί η Ελλάδα οδηγήθηκε στον εξευτελισμό και στο διασυρμό; Ένας καθηγητής και δύο δημοσιογράφοι δίνουν τις δικές τους ερμηνείες.

Ο Ξεν. Κοντιάδης, καθηγητής Δημόσιου Δικαίου, σε άρθρο («Έθνος», 6.4.2010) επισημαίνει: «Η πενταετία 2004-2009 αποτέλεσε ίσως την τελευταία περίοδο κατασπατάλησης της δημόσιας περιουσίας και υπερχρέωσης της ελληνικής οικονομίας προς όφελος κουμπάρων και τζαμπατζήδων (…). Ορισμένοι συνεχίζουν να αναζητούν τα αίτια της σύγχρονης ‘ελληνικής τραγωδίας’ αποκλειστικά στην παγκοσμιοποίηση, στους διεθνείς κερδοσκόπους, στις άπληστες κεφαλαιαγορές, στα πλεονασματικά κράτη του ευρωπαϊκού Βορρά με τις κεντροδεξιές κυβερνήσεις. Όλα τα προηγούμενα είναι καθοριστικά. Ίσως, όμως, πιο απλό, σίγουρα πάντως πιο χρήσιμο, θα ήταν να αναζητηθούν ευθύνες και από την εγχώρια πολιτική ελίτ, από ένα πολιτικοθεσμικό σύστημα, που κυοφόρησε τη διαφθορά, την αναποτελεσματικότητα και τη σπατάλη των κρατικών μηχανισμών, και εξέθρεψε μια κρατικοδίαιτη και αντιπαραγωγική οικονομία χωρίς καινοτομική δυναμική, εγκλωβισμένη σε γραφειοκρατικά βάρη και συντεχνιακές δουλείες».
Πιο παραστατικός, ο Ι. Κ. Πρετεντέρης, στο «Βήμα» (4.4.2010) σημειώνει: «Στο υπέροχο γουέστερν «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», ο «άσχημος» Τούκο κάνει μπάνιο σε μια μπανιέρα γεμάτη σαπουνάδες. Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ένας μονόχειρας. Κρατάει ένα πιστόλι με το μοναδικό του χέρι και αρχίζει να εξηγεί του Τούκο ότι τον κυνηγάει οκτώ μήνες, ότι θα τον πυροβολήσει, ότι θα τον σκοτώσει κτλ. Ενώ ο μονόχειρας με το πιστόλι συνεχίζει το μπλα-μπλα, ο Τούκο τον πυροβολεί μέσα από τις σαπουνάδες και τον σκοτώνει, λέγοντας: «Όταν πρέπει να πυροβολήσεις, πυροβόλησε. Μην κουβεντιάζεις...». Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ιδιαιτέρως χρήσιμο σε όλους όσοι επεδίωξαν το τελευταίο διάστημα να βάλουν πιστόλια πάνω στο τραπέζι και άλλες αγριάδες. Διότι αυτή τη στιγμή η ελληνική οικονομία βρίσκεται μάλλον σε χειρότερη κατάσταση και από τον πυροβολημένο μονόχειρα. Πώς φτάσαμε εδώ»;

Ο Ι.Κ. Πρετεντέρης επισημαίνει πως έξι μήνες μετά τις 4 Οκτωβρίου -όταν διαπιστώθηκε επίσημα η κατάπτωση της χώρας- το Σχέδιο Σταθερότητας βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα και «οι δημόσιες δαπάνες δεν περιορίζονται και τα δημόσια έσοδα δεν αυξάνονται». Παρατηρεί πως η κατάσταση δεν θα είχε επιδεινωθεί, αν δεν είχαν διαπραχθεί τρία «κορυφαία» λάθη: Πρώτον, η διόγκωση του ελλείμματος στο 12,7%, με την κουτοπόνηρη σκέψη «να φορτώσουμε όσα περισσότερα μπορούμε στους προηγούμενους». Δεύτερον, σε μια κατάσταση που η κυβέρνηση εμφάνιζε ως δραματική, καθυστέρησε να πάρει τα ενδεδειγμένα μέτρα. Τρίτον, η μπλόφα με το ΔΝΤ. «Βάλαμε», γράφει, «το ΔΝΤ στην κουβέντα που δραματοποίησε ακόμα περισσότερο την κατάσταση», αλλ’ έδωσε διέξοδο στους Ευρωπαίους να μη θέλουν να εμπλακούν σε ένα σχέδιο σωτηρίας.

Ο Γ. Ρωμαίος, επίσης στο «Βήμα», επισημαίνει ότι το πρόγραμμα των σαρωτικών αλλαγών, που εξήγγειλε ο Γ. Παπανδρέου, πρέπει να συμπληρωθεί και με την αντικατάσταση των «αδύναμων κρίκων», που υπάρχουν στην ελληνική κρατική μηχανή, επειδή πολλοί υπουργοί, γράφει, δεν φαίνεται να έχουν κατανοήσει τι σημαίνει «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Αντιπαραβάλετε τα πιο πάνω, με όσα δεν συμβαίνουν στην Κύπρο, εξαιτίας και του... προπονητή της οικονομικής dream team της Κυβέρνησης, Χαρ. Σταυράκη. Και θα καταλάβετε ότι αν η Κυβέρνηση δεν συνέλθει… προχτές, ούτε η Κύπρος θα συνέλθει.

ΣΑΒΒΑΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ

Πηγή: ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Με θάρρος

Ταλάτ «εκ βάθους καρδίας» και η έκδηλη νομιμοποίησή του

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Χριστόφιας είναι συνεπής σε μια ολέθρια, για τον τόπο, πολιτική. «Εκ βάθους καρδίας» στηρίζει τον κατοχικό Ταλάτ και εύχεται να «εκλεγεί».

Αν αυτή η ευχή διατυπωνόταν από έναν απλό πολίτη, θα υπήρχαν κάποια δικαιολογητικά: Άγνοια της τουρκικής πολιτικής, αφέλεια, ελλιπής πληροφόρηση για το ποιόν του Τ/κ ηγέτη ή και λανθασμένη εκτίμηση ότι με αυτόν τον άνθρωπο, κατά τον Πρόεδρο, θα λύσουμε το Κυπριακό. Η διακαής ευχή, όμως, για την «εκλογική» νίκη του κατοχικού Ταλάτ διατυπώθηκε από τον Πρόεδρο της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της ΕΕ. Προφανώς αυτές οι δύο ισχυρές ιδιότητες, που είναι τα διαπιστευτήρια της διεθνούς νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν λήφθηκαν υπόψη από τον Δ. Χριστόφια, γι’ αυτό και δεν δικαιούται κανενός ελαφρυντικού.

Ποιος είναι ο Ταλάτ; Κατά τον Τ/κ δημοσιογράφο, Σενέρ Λεβέντ, είναι ο φρουρός της τουρκικής κατοχής της πατρίδας μας. Χειρότερα: Είναι ο διατεταγμένος προαγωγός και το πειθήνιο όργανο επιβολής της τουρκικής πολιτικής κατά της Κύπρου.  Ποιος είναι ο μέγιστος στόχος της Τουρκίας; Η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με απλά λόγια: Ο Ταλάτ υπερασπίζεται την τουρκική πολιτική, που στοχεύει στην εξαφάνιση της νόμιμης και διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας. 

Όταν, συνεπώς, ο Δ. Χριστόφιας εύχεται «εκ βάθους καρδίας» να κερδίσει ο κατοχικός Ταλάτ, κατά τρόπο σχιζοφρενικό εύχεται η Τουρκία να υλοποιήσει τον κατά της Κύπρου στόχο της. Δηλαδή να την καταλύσει και να τη διαλύσει! Το πρωτοφανές και απίστευτο ατόπημα του Δ. Χριστόφια δεν περιορίζεται μόνο σε αυτήν την πτυχή. Οι ψευτοεκλογές στα κατεχόμενα είναι παράνομες επειδή διεξάγονται από ένα παράνομο και αποσχιστικό μόρφωμα, που δεν αναγνωρίζεται από κανέναν, πλην της Τουρκίας. Γίνονται για να «εκλεγεί» ο «πρόεδρος» της ούτω λεγόμενης ΤΔΒΚ. Όταν αυτή ανακηρύχθηκε, στις 15 Νοεμβρίου 1983, καταπάτησε το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή αποβλέπει σε απόσχιση. Και, φυσικά, ποδοπάτησε τις δύο Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου (1977 και 1979).

Το κατοχικό μόρφωμα και ό,τι συντελείται στα κατεχόμενα, είναι παράνομα (ψηφίσματα 541 και 550). Αυτήν την καταφανή εκνομία, ο πρόεδρος Χριστόφιας, με ανεκδιήγητη επιπολαιότητα, επιχείρησε να νομιμοποιήσει. Μίλησε για εκλογές, ως εάν τα κατεχόμενα να αποτελούν αναγνωρισμένο κράτος και, άρα, η εκλογική διαδικασία ενέχει όλα τα εχέγγυα δημοκρατικής και ελεύθερης νομιμοποίησης. Αλλ’ η διαδικασία είναι παράνομη. Συνεπώς, αυτή και άλλες πράξεις και ενέργειες του κατοχικού καθεστώτος είναι άκυρες και δεν παράγουν κανένα νομικό αποτέλεσμα.

Λεπτομέρειες… για τον Δ. Χριστόφια. Καταστροφικές, όμως, για την ελληνική πλευρά. Απορούμε: Γιατί ο Πρόεδρος διαμαρτυρήθηκε επειδή ο Επίτροπος Διεύρυνσης, Φούλε, απαίτησε νομιμοποίηση του απευθείας εμπορίου και χαρακτήρισε την πράξη του ως «σοβαρό φάουλ»; Γιατί ενοχλήθηκε από την απόφαση του ΕΔΑΔ, που μιλά για θετικές εξελίξεις, βελτίωση του κλίματος και πως πολλά πράγματα έχουν αλλάξει μετά από 35 χρόνια;

Λάθος! Πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία δύο χρόνια με την ενεργό συμβολή, επί τα χείρω, από τον Δ. Χριστόφια. Η εικόνα, που ο Πρόεδρος εκπέμπει προς τους ξένους, είναι εκείνη δύο ισότιμων Προέδρων, δύο κρατών, δύο δημοκρατικών εκλογικών διαδικασιών, με τη συνεχή αποενοχοποίηση της κατοχικής Τουρκίας. Η «από καρδιάς» στήριξη στον κατοχικό Ταλάτ συνιστά τη μεγαλύτερη νομιμοποίηση του ιδεολογικού συντρόφου του, επειδή ο Πρόεδρος παραγνωρίζει την έκδηλη παρανομία του κατοχικού μορφώματος. 

Σάββας Ιακωβίδης

Πηγή: ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Με θάρρος

Από την ΕΟΚΑ στην ΕΟΚΑ Β'

Από την ΕΟΚΑ στην ΕΟΚΑ Β' είναι το τελευταίο -28°- βιβλίο του Σπύρου Παπαγεωργίου.

 
Όπως γράφει ο ίδιος ο χαλκέντερος δημοσιογράφος - συγγραφέας, τα όσα περιλαμβάνονται στο βιβλίο του αποτελούν αναμνήσεις και αποτιμήσεις. Αναφέρει στον πρόλογό του: «Γράφεται αυτό το βιβλίο με σκοπό να δώσει πληροφορίες και στοιχεία για την ταραγμένη και καθοριστική για την ιστορική μοίρα της Κύπρου περίοδο. Γράφεται σε μια προσπάθεια ν' απαντηθούν οι απορίες και οι προβληματισμοί της Ενωτικής Παρατάξεως για το πώς συνέβη να εμπλακεί στα γεγονότα της περιόδου...»

Και μετά, στη συνέχεια, ο συγγραφέας: «Υπήρξε αυτή η παράταξη θύτης ή θύμα; Υπήρξε αγέλη πρακτόρων και δολοφόνων ή στρατός λευτεριάς; Ποιο κίνητρο και ποια ιδανικά συνεπήραν και στράτωσαν 20.000 μέλη της ΕΟΚΑ Β'; Διότι, βεβαίως, ο συγγραφέας του παρόντος δεν δέχεται τον εμπαθή και αβασάνιστον ισχυρισμόν ότι τα μέλη αυτά "υπήρξαν συνειδητοί προδότες και διχοτόμοι της Πατρίδας". Και, επίσης, θεωρεί ως πονηρόν το διαχωρισμό αυτών των ανθρώπων σε "αμετανόητους" και "παρασυρμένους". Διότι είναι όλοι μετανοημένοι! Και ακόμη και σήμερα η ψυχή τους θρηνεί επάνω από τα ερείπια και τους τάφους της Κύπρου! Και, επίσης, πάνω από τις τέφρες των προδομένων ιδανικών τους και ειδικώς της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα...».

Στο βιβλίο του, ο Παπαγεωργίου, κάνει εκτενείς αναφορές προσωπικών του βιωμάτων από τον καιρό που ήταν μαθητής του Παγκυπρίου Γυμνασίου, μέχρι των ημερών μας. Φέρνει σε φως άγνωστες, στους πολλούς, πτυχές της οργάνωσης «Ακρίτας», των μαχών του Πενταδακτύλου το 1964, της Πάφου, του Μαρί και της Κοφίνου. Στις μάχες αυτές συμμετέσχε υπό την ιδιότητα του εθελοντή μαχητή, του εθνοφρουρού ή του δημοσιογράφου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι αναμνήσεις του συγγραφέα από τη δράση των αγωνιστών της ΕΟΚΑ στην Αγλαντζιά και τα περίχωρα, κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα. Αγωνιστής ο ίδιος, περιγράφει, με τη γνωστή λογοτεχνική του ικανότητα, δολιοφθορές εναντίον στόχων του κατακτητή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει η επίθεση των αγωνιστών, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, εναντίον του Διδασκαλικού Κολεγίου, κατά την οποία τραυματίστηκε και ακρωτηριάστηκε ο αείμνηστος Θάσος Ηλία.

Επίσης, στο βιβλίο παρατίθενται επίσημα έγγραφα-ντοκουμέντα για διάφορες πτυχές του Κυπριακού, με πρωταγωνιστές το Μακάριο, το Διγενή, Ελληνικές Κυβερνήσεις. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουν τα αποκαλυπτικά στοιχεία για τις αγαθές σχέσεις του Μακαρίου, του Κρανιδιώτη και άλλων αξιωματούχων της Κυπριακής Κυβέρνησης με τη Χούντα των Αθηνών, όταν ο Διγενής και αγωνιστές του διώκονταν από τη Χούντα και εδώ και στην Ελλάδα.

Στα απολογητικά του κείμενα δεν χαρίζεται του ΑΚΕΛ -των υβριστών του Αγώνα της ΕΟΚΑ- και του Άγγελου Βλάχου, που υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους υβριστές του Ελληνισμού της Κύπρου, αλλά η Ακαδημία των Αθηνών, για να τον τιμήσει, τον εξέλεξε ως μέλος της. Αυτά, δυστυχώς, συμβαίνουν όχι μόνο εν Παρισίοις αλλά και εν Αθήναις. Οι χειρότερες ύβρεις του Βλάχου εναντίον μας ήταν ότι «Οι Κύπριοι δεν είναι Έλληνες»(!) και ότι «ο Απελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν τρομοκρατία».

Δεν παραλείπει ο συγγραφέας ν' αποκαλύψει και μια επιστολή μου σ' αυτόν, για συνομιλίες που είχα με το μακαρίτη Μιλτιάδη Χριστοδούλου, που υπήρξε ο ισχυρός άνδρας του καθεστώτος Μακαρίου και ο απηνέστατος διώκτης των δυο μας. Στην επιστολή μου αυτή αποκαλύπτω ότι ο Χριστοδούλου, επανειλημμένα, μου είχε αναφέρει ότι «οι περισσότεροι δημοσιογράφοι είναι παλιάνθρωποι και συμφεροντολόγοι» και ότι «εμένα με εκτιμούσε γιατί είμαι τίμιος και ίσιος». 

Επίσης, ο Χριστοδούλου παραδέχθηκε -μεταξύ πολλών άλλων- «ότι πράγματι μας πολέμησε, ισχυρίστηκε όμως ότι, ό,τι έκαμνε εναντίον μας, δεν αποτελούσε δική του πρωτοβουλία αλλά ήταν διαταγές του ίδιου του Μακαρίου. Τότε εγώ παρατήρησα: «Αν, πράγματι, ήταν διαταγές του Μακαρίου, εφ' όσον εγνώριζες ότι οι διαταγές αυτές ήταν άδικες και συνιστούσαν πράξεις ατιμίας, γιατί δεν του υπέδειξες ότι δεν έπρεπε να εκτελεστούν, αλλά υπάκουες αδιαμαρτύρητα και γινόσουν εσύ άδικος και άτιμος;». Με τρεμάμενη φωνή και σχεδόν δακρύζοντας άρχισε να δικαιολογείται, λέγοντας ότι τότε δεν μπορούσε κανείς ν' αρνηθεί την εκτέλεση διαταγών, ή και επιθυμιών ακόμη, του Μακαρίου που ήταν πανίσχυρος και παντοδύναμος...

Υ. Γ. Όλα τα πιο πάνω και πολλά άλλα, που ίσως να μου διέφυγαν, λέχθηκαν σε επανειλημμένες συναντήσεις μου με τον Μ. Χριστοδούλου που εκείνος τις ζητούσε, μεταξύ Φεβρουαρίου και Απριλίου του 1981. Το βιβλίο αποτελεί, όπως αναφέρει ο συγγραφέας στον πρόλογό του, μια συλλογή πολύτιμων πληροφοριών και στοιχείων για την ιστορική μοίρα της Κύπρου κατά την ταραγμένη περίοδο, που αρχίζει από την ΕΟΚΑ και λήγει στην ΕΟΚΑ Β'.

Πηγή

ΞΕΠΟΥΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Σε νέο ξεπούλημα κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας προχωρά η κυβέρνηση Χριστόφια!

Έβαλε στο ράφι τον δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων για τα «οικόπεδα» στη θαλάσσια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, παρά το γεγονός ότι οι προηγμένες μελέτες έχουν αποδείξει την ύπαρξη τεραστίου πλούτου σε φυσικό αέριο και σε υδρογονάνθρακες στις κυπριακές θάλασσες.

Το θέμα άρχισε όταν η προηγούμενη κυβέρνηση, με τον Αντώνη Μιχαηλίδη στο πηδάλιο του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού είχε προχωρήσει στις αρχικές μελέτες, συμπεριλαμβανομένων και των δισδιάστατων μελετών και με εκείνα τα πρώτα αποτελέσματα είχε προκαλέσει το τεράστιο ενδιαφέρον μεγάλων εταιριών, ανάμεσα τους και κρατικές, όπως η γαλλική και η κινεζική, για τα «οικόπεδα» στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Σημειώνεται ότι, τότε ο Αντώνης Μιχαηλίδης είχε καλέσει τους πρέσβεις όλων των χωρών που έχουν διπλωματικές αντιπροσωπείες στην Κύπρο και αφού τους ανακοίνωσε πως η κυβέρνηση θα προχωρούσε στη διαδικασία, ζήτησε τις αντιδράσεις τους. Όλοι, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανού πρέσβη Σλίκερ και του Πήτερ Μίλλετ είπαν πως είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Κύπρου να το πράξει. Τότε, η αμερικανική εταιρία NOBLE, η οποία συνεργάζεται και με το Ισραήλ έλαβε την άδεια εκμετάλλευσης ενός οικοπέδου.

Μετά, δυστυχώς εξελέγη ο Χριστόφιας, ο οποίος άφησε το θέμα στα ντουλάπια του Υπουργείου, καθώς δέχτηκε πιέσεις και - ενέδωσε σ’ αυτές – από τους βρετανούς για να μην προχωρήσει, γιατί δήθεν θα χαλούσε το κλίμα των συνομιλιών.

Εδώ και ένα χρόνο περίπου, ολοκληρώθηκαν και οι τρισδιάστατες μελέτες, οι οποίες αποτελούν προηγμένη μέθοδο απόδειξης της ύπαρξης κοιτασμάτων φυσικού αερίου και υδρογονανθράκων στις κυπριακές θάλασσες και οι οποίες έχουν αποδείξει τον πλούτο στον υποθαλάσσιο χώρο που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία.

Όντως και προς τιμή του, ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας του Υπουργείου Εμπορίου, Σόλων Κασίνης περιόδευσε σε πολλές χώρες και παρουσίασε τα αποτελέσματα των ερευνών. Πολλές εταιρίες ενδιαφέρθηκαν και ανταποκρίθηκαν και κατέβαλαν σημαντικά ποσά, για να εξασφαλίσουν τους φακέλους με τις λεπτομερείς και έγκυρες μελέτες, με προφανή στόχο να ζητήσουν άδεια εκμετάλλευσης των «οικοπέδων».

Ωστόσο, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εμπορίου, προφανώς καθοδηγούμενη από τον Χριστόφια, δεν προχώρησε στον δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων και επιμένει να μην προχωρεί, καθώς οι πιέσεις από τους ξένους συνεχίζουν να υφίστανται και φυσικά συνεχίζει ο Χριστόφιας να ενδίδει σ’ αυτές. Στόχος, δήθεν, είναι να μη χαλάσει το «καλό κλίμα» των συνομιλιών! Πίσω από την αλήθεια φυσικά κρύβονται οι βρετανοί, οι οποίοι ευελπιστούν ότι η διευθέτηση του κυπριακού θα είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους και θα έχουν την ευκαιρία στο μέλλον, μαζί με την Τουρκία να βάλουν χέρι στον κυπριακό θαλάσσιο πλούτο.

Ο Χριστόφιας, όπως άλλωστε μας έχει συνηθίσει από τότε που αναρριχήθηκε στην εξουσία, ξεπουλά κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ξεπουλά την ευκαιρία για οικονομική ανάκαμψη και φυσικά αποτρέπει την σύναψη σημαντικών συμμαχιών, καθώς είναι γνωστό ακόμα και στους πρωτοετείς φοιτητές των Πολιτικών Επιστημών, η καθοριστική σημασία των οικονομικών συμφερόντων στη διαμόρφωση εξωτερικής πολιτικής.

Οι μεγάλες πολυεθνικές, αλλά και κρατικές εταιρίες δεν θα κάτσουν να περιμένουν πότε θα δεήσει η κυβέρνηση της Κύπρου να προχωρήσει στην διαδικασία. Ειδικά όταν διαβλέπουν ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για κάτι τέτοιο, θα στραφούν αλλού, όπως και το έχουν πράξει, π.χ. Ισραήλ.
Αυτό αποτελεί ακόμα μια τραγική απόδειξη του πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η κυβέρνηση, για τα συμφέροντα του τόπου!

Πηγή: Το Κυπριακό ποντίκι

Με θάρρος

ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ!

Πρόσω ολοταχώς για τη διενέργεια δημοψηφίσματος και ακολούθως για τη διενέργεια εκλογών στο «νέο» κράτος πάνε τα Ηνωμένα Έθνη!

Χρονικά, σύμφωνα με πληροφορίες μας το δημοψήφισμα και οι εκλογές στη «νέα» κατάσταση πραγμάτων τοποθετούνται εντός του φθινοπώρου του 2010 και οπωσδήποτε πριν το πέρας του έτους.
Οι σχεδιασμοί του ξένου παράγοντα θα αναπροσαρμοστούν αναλόγως μια των αποτελεσμάτων των παράνομων «εκλογών» στα κατεχόμενα, χωρίς η «επανεκλογή» ή όχι του Ταλάτ να διαδραματίζει και ιδιαίτερη σημασία.

Προς ενίσχυση του αποκαλυπτικού δημοσιεύματος της εφημερίδας μας του περασμένου τεύχους, είναι η απροκάλυπτη αναφορά του Υφυπουργού Εξωτερικών της Βρετανίας, Κρις Μπράϊαντ στον Πρόεδρο της ΕΔΕΚ, Γιαννάκη Ομήρου ότι οι συνομιλίες είναι σαν τα μανιτάρια, τα οποία πολλαπλασιάζονται ραγδαία όταν κλειστούν σε σκοτεινό θάλαμο.
Οι συνομιλίες είναι σε προχωρημένο στάδιο και σ’ αυτό συνέβαλαν οι μυστικές συνομιλίες που έχουν εκτυλιχθεί κατά διαστήματα στο Λονδίνο, υπό την εποπτεία νορβηγών και σουηδών, όπως Το Ποντίκι αποκάλυψε.

Ενδεικτικά γεγονότα της σοβαρότητας της κατάστασης, αλλά και του προχωρημένου της διαδικασίας είναι η απροκάλυπτη συμπεριφορά του Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ, Αλεξάντερ Ντάουνερ σε ότι αφορά τις δηλώσεις του περί της αναγκαιότητας σύγκλησης πενταμερούς διάσκεψης για την ασφάλεια και όπως πληροφορούμαστε αυτά που διαμηνύει σε Ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους ο αυστραλός διπλωμάτης, ότι δηλαδή πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειες τους να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη για τη λύση.

Ο Ντάουνερ έχει πολλαπλασιάσει τις επαφές του με άτομα και από τις δύο κοινότητες, τα οποία ο ίδιος θεωρεί ως ανθρώπους – κλειδιά στην προσπάθεια για να προετοιμαστεί το έδαφος και το σχέδιο να κερδίσει έστω και με 50% + 1! Οι ξένοι έχουν ενθαρρυνθεί από την κατάσταση στο εσωτερικό μέτωπο.

Δεν είναι καθόλου τυχαία η επαφή του Ντάουνερ με τον Εκπρόσωπο Τύπου του ΔΗΣΥ, Χάρη Γεωργιάδη, τον οποίο βολιδοσκόπησε για να δει την θέση του ΔΗΣΥ στο ενδεχόμενο να εκδοθεί κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια – Ταλάτ με το πέρας της παρούσας φάσης των συνομιλιών στις 30 Μαρτίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες το θέμα αυτό συζητήθηκε στη συνάντηση Αναστασιάδη – Ταλάτ και μάλλον βαίνει καλώς για τους τούρκους και τους ξένους, οι οποίοι θέλουν να «κλειδώσουν» υποχωρήσεις του Χριστόφια υπό τη μορφή δήθεν συγκλίσεων και σε άλλες πτυχές, εκτός της πτυχής της Διακυβέρνησης.

Η τελευταία εξέλιξη, δηλαδή η άσκηση πίεσης (συμπεριλαμβανόμενης και της δήλωσης του ΓΓ του ΟΗΕ) για να εκδοθεί κοινό ανακοινωθέν με τους πιο πάνω στόχους, επιβεβαιώνει πλήρως δημοσίευμα της εφημερίδας μας, που αποκάλυπτε ότι θα επιδιωκόταν η έκδοση κοινού ανακοινωθέντος και το κλείδωμα δήθεν συγκλίσεων και σε άλλες πτυχές του κυπριακού. Αν τελικά αυτό υλοποιηθεί, θα αποτελεί την επίτευξη του στόχου του ΟΗΕ για μια μορφή ενδιάμεσης ή μερικής συμφωνίας. Αυτό που απομένει τώρα είναι η σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης και η μέτρηση αντιστάσεων και αντιδράσεων. Επί του παρόντος οι ξένοι βολεύονται όταν έχουν την εξής εικόνα ενώπιον τους:

ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ να συμπλέουν.

Το ΔΗΚΟ να είναι δεμένο στο άρμα του ΑΚΕΛ, άρα αναξιόπιστο και ανήμπορο να αντιδράσει.

Την ΕΔΕΚ, το Ευρωπαϊκό Κόμμα και τους Οικολόγους να είναι ασυντόνιστοι και σκόρπιοι, όπως και διάφορες άλλες ομάδες και οργανωμένα σύνολα του λαού, που αντιδρούν στις μεθοδεύσεις τους.

Φυσικά το πάθημα του 2004 τους έγινε μάθημα και τώρα είναι πολύ πιο προσεκτικοί και μεθοδικοί.


Πηγή: Το Κυπριακό ΠΟΝΤΙΚΙ


Με θάρρος

Άντης Χατζηκωστής: Το χρονικό μιάς “προαναγγελθείσας” δολοφονίας

Δολοφονία Άντη Χατζηκωστή  -  Οι ομοιότητες με την δολοφονία Θ. Γεωργιάδη – “Προγραφή” με έγγραφο-σοκ.

 

 Σοκ στην Κύπρο: Λίγο πριν της 9 απόψε, δολοφονήθηκε ο διευθύνων σύμβουλος του εκδοτικού ομίλου «Δίας» Άντης Χατζηκωστής. Οι δράστες είχαν στήσει ενέδρα στον 43χρονο επιχειρηματία έξω από το σπίτι του στην Έγκωμη. Το θύμα είχε “στοχοποιηθεί” για την πατριωτική του δράση (βλέπε σχετικό έγγραφο). Οι πληροφορίες μιλούν για δύο δράστες, ένας εκ των οποίον τον πυροβόλησε εξ επαφής με δύο σφαίρες.

Επιβιβάστηκε εν συνεχεία σε μοτοσικλέτα όπου τον περίμενε ο δεύτερος δράστης και διέφυγαν μέσω χωραφιών παρά την Αμερικάνικη πρεσβεία. Επί τόπου βρίσκεται ισχυρή αστυνομική δύναμη η οποία διεξάγει έρευνες προκειμένου να βρει τα στοιχεία των δραστών.

Πολύ πρόσφατα ο Άντης Χατζηκωστής τέλεσε τους γάμους του. Ο τηλεοπτικός σταθμός «Σίγμα» ιδιοκτησίας της οικογένειας Χατζηκωστή ανακοίνωσε λίγο μετά τις 22.00 τη δολοφονία του  Αντη Χατζηκωστή, διακόπτοντας τη ροή του προγράμματος του. Σύμφωνα με τα όσα ανακοινώθηκαν από το σταθμό, οι δολοφόνοι, δύο στον αριθμό, έστησαν καρτέρι έξω από το σπίτι του και τον πυροβόλησαν από κοντινή απόσταση, στις 20.30, μόλις στάθμευσε το όχημα του ένα μικρό Smart, με αποτέλεσμα να βρει ακαριαίο θάνατο.

Η περιοχή όπου διέμενε, κοντά στην αμερικανική Πρεσβεία, αποκλείστηκε από ισχυρή αστυνομική δύναμη. Ο ηλικίας 43 ετών Αντης Χατζηκωστής καταλείπει σύζυγο και δύο παιδιά. Οπωσδήποτε εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ένας τόσο σημαντικός παράγοντας στην οικονομική και πολιτική ζωή της Κύπρου, εκινείτο χωρίς αστυνομική ή ιδιωτική φυλαξη...

Ο Άντι Χατζηκωστής και ο πατέρας του ιδιοκτήτες του πιο ισχυρού oμίλου media της Κύπρου, ήταν από τους πατριώτες που πολέμησαν το σχέδιο Άναν και ήταν κατά της ενδοτικής γραμμής στις πρόσφατες συνομιλίες Χριστόφια με τους Τουρκοκύπριους.

Το εντυπωσιακό είναι ότι στις 18 Σεπτεμβρίου το defencenet είχε αποκαλύψει σειρά εγγράφων μέσα από τα οποία στοχοποιούντο ως αντίπαλοι ενός νέου σχεδίου Άναν στην Κύπρο οι Κωστής Χατζηκωστής και ο…δολοφονημένος απόψε γιός του Ανδρέας!

“Οι δραστηριότητες του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας, Γεράσιμου Αρσένη, του επίτιμου προέδρου του ΕΔΕΚ Βάσσου Λυσσαρίδη, αλλά και των εκδοτών Κωστή Χατζηκωστή και του γιου του του Άνδρέα Χατζηκωστή, ιδιοκτητών του ομίλου ΜΜΕ, ΔΙΑΣ, παρακολουθούνται πολύ στενά και οι ίδιοι «φακελώνονται» προκειμένου να «αντιμετωπιστούν» και να εξουδετερωθούν όταν θα έρθει το νέο σχέδιο Ανάν προς ψήφιση! Συνεχίζεται εδώ

Με την μέθοδο του Λιμνίτη

Η όλη διαδικασία σχετικά με την διάνοιξη του Λιμνίτη δεν αποτελεί μόνο μετενσάρκωση των Τουρκικών προκλήσεων σε πράξη αλλά προσγειώνει ανώμαλα ακόμη και τους πιο αισιόδοξους στην πραγματικότητα της καλά μεθοδευμένης Τούρκικης στρατηγικής. Εκτός από το πολιτικό αδιέξοδο που επαναεπαληθεύεται με τις συνεπακόλουθες παρενέργειες του στις συνομιλίες, οι συνέπειες της αλόγιστης πίστωσης με εμπιστοσύνη και καλή θέληση στον κατοχικό ηγέτη, οδήγησε τον λαό στον εγκλωβισμό του στο οδόφραγμα και τον εξευτελισμό του από τις ψευδοαρχές.

Συνεχίζεται εδώ