Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα spread. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα spread. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Υπέρογκες οι απώλειες στο Χρηματιστήριο της Αθήνας

Στις 1.729 μονάδες ο δείκτης, στο 6,68% οι απώλειες. Διόγκωση του σπρεντ στις 662 μ.β.       
 
  
Με σημαντικότατες ζημίες ολοκληρώθηκε η σημερινή συνεδρίαση στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, καθώς η αγορά εμφανίζεται ανήσυχη για τις οικονομικές εξελίξεις και τις επιπτώσεις που θα έχουν τα σκληρά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής στη γενική οικονομική δραστηριότητα της χώρας. Μεγάλες οι απώλειες και στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, ενώ με πτώση ξεκίνησαν οι συναλλαγές και στη ll Street.

Ο γενικός δείκτης υποχώρησε κατά 6,68%, στις 1.729,68 μονάδες. Η αξία των συναλλαγών ανήλθε στα 215,11 εκ. ευρώ.

Παράλληλα, κλιμάκωση παρουσιάζει και το spread του 10ετούς τίτλου του ελληνικού δημοσίου, στις 662 μονάδες βάσης, από τις 544 που είχε κλείσει χθες.

Ο δείκτης υψηλής κεφαλαιοποίησης σημείωσε πτώση σε ποσοστό 7,35%, ενώ ο δείκτης της μεσαίας κεφαλαιοποίησης υποχώρησε σε ποσοστό 6,49 % και ο δείκτης της μικρής κεφαλαιοποίησης σημείωσε πτώση 4,46%.

Με πτώση έκλεισαν όλοι οι επιμέρους δείκτες και τις μεγαλύτερες απώλειες παρουσίασαν οι δείκτες των Πρώτων Υλών -11,10% και των Τραπεζών -10,30%.

20 μετοχές κινήθηκαν ανοδικά, 168 πτωτικά και 33 παρέμειναν σταθερές.

Τη μεγαλύτερη άνοδο σημείωσαν οι μετοχές: Compucon +12,50%, FHL Mermeren +9,24%, Τεξαπρέτ +8,33%, Fashion Box +7,35% και Πετζετάκις (κο) +7,32%.

Τη μεγαλύτερη πτώση κατέγραψαν οι μετοχές:Ντρουκφάρμπεν -19,57%, Sprider-17,74%, Epsilon Net -16,99%, Σιδενόρ -16,50% και ΑΧΟΝ Συμμετοχών -14,89%.

Πηγή: kathimerini.gr

Με θάρρος

Σάββατο 17 Απριλίου 2010

Το κυνήγι της χαμένης ρευστότητας στην έρημο των αποδόσεων

Κατά τη διάρκεια των δηλώσεων του κ. Τρισέ ότι δεν θα πτωχεύσει η Ελλάδα το κόστος δανεισμού, αν είχαμε σήμερα μια δεκαετή έκδοση ομολόγων, θα διαμορφωνόταν περίπου στο 7,2% με 7,4%. Παράλληλα η Pacific Investment Management, ένας από τους μεγαλύτερους διαχειριστές ομολόγων, δήλωνε ότι δεν θα έβρισκε ελκυστική μια έκδοση ελληνικών ομολόγων σε δολάρια ακόμα και με απόδοση άνω του 7% ακυρώνοντας ενδεχομένως την οποιαδήποτε επιτυχή προσέγγιση Αμερικανών και ίσως Ασιατών επενδυτών για φθηνότερη και διαφοροποιημένη δανειακή βάση.

Το αποτέλεσμα είναι να διαμορφώνεται το λιγότερο μια ομιχλώδη κατάσταση αν όχι πιεστική για άμεση ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης και η Ελλάδα να βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι ανάλογο με αυτό που βρέθηκε η Ιρλανδία, η οποία πήρε πολύ σοβαρά τα προβλήματα της και τα έλυσε μόνη της χωρίς τη βοήθεια του ΔΝΤ, και η Ουγγαρία η οποία υποστηρίχθηκε από το ΔΝΤ, πραγματοποίησε όλα τα μέτρα που της προτείνανε και το κόστος δανεισμού της από 13% διαμορφώθηκε σε 7%. 

Μου έχουν δημιουργηθεί ωστόσο και μερικά ερωτήματα.

Ερώτημα 1: Αυτοί που πουλάνε ασφάλιστρα (CDS) έναντι του ρίσκου πτώχευσης της χώρας μας που θα βρούνε τα λεφτά να πληρώσουν την προστασία αυτή σε περίπτωση που θα ενεργοποιηθεί ένα Credit Event;

Ερώτημα 2: Αυτή την ενδεχόμενη αδυναμία δεν αντιμετώπισε και το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην αρχή της κρίσης στην Αμερική όταν ζήτησαν τα λεφτά της προστασίας αυτοί που που είχαν προστατευτεί έναντι των CDOs;

Eρώτημα 3: Αν τα συμβόλαια CDS δεν κινούν τις αγορές, απλώς αντανακλούν τους φόβους των επενδυτών και τους βοηθούν να καλυφθούν έναντι μελλοντικών κινδύνων γιατί υφίσταται το παράγωγο naked προϊόν τους;

Όλοι γνωρίζουμε φυσικά ότι από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως το 2007 η  αγορά CDS διογκώθηκε και η αξία των συναλλαγών υπολογίζεται στα 50 τρισ. δολάρια. Η εν λόγω αγορά λειτουργεί χωρίς καμία εποπτεία και με ελάχιστη διαφάνεια. Τα συμβόλαια CDS μπορούν να αγοραστούν από επενδυτές που κατέχουν κάποιο ομόλογο, αλλά μπορούν να αγοραστούν και από επενδυτές που δεν κατέχουν το ομόλογο. Ωστόσο, όποιος αγοράζει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο χωρίς να κατέχει ομόλογο (naked) είναι σαν να ασφαλίζεται για να προστατευτεί από μια καταστροφή που δεν τον αφορά και από την οποία αν συμβεί θα κερδίσει.

Ερώτημα 4: Γιατί το ΔΝΤ θα μας δανείσει με 3% και οι υπόλοιποι δεν μας δανείζουν κάτω από 6% ή  7%; Η διαφορά αυτή των επιτοκίων τι αντιπροσωπεύει και πως καλύπτεται το χρηματοοικονομικό αυτό κόστος για το αντίστοιχο αναλαμβανόμενο κίνδυνο; To ΔΝΤ δεν διακινδυνεύει τα χρήματα του αναλαμβάνοντας εν μέρει το κίνδυνο της πτώχευσης;  Στα πλαίσια της αρχής των εγγυήσεων που προστατεύει τον δανειστή, τι εγγυήσεις ζητά το ΔΝΤ σε περίπτωση που δεν θα μπορέσουμε να πετύχουμε τους στόχους του; Ενδεχομένως, οι εγγυήσεις που ζητά σε αυτή τη περίπτωση αν τις ποσοτικοποιούσαμε να κοστίζουν πολύ περισσότερο από το ποσό των τόκων που θα προέκυπτε από ένα ύψους δανεισμού που θα διαμορφωνόταν στο 5%. Δυστυχώς ο στόχος για το 5% παρατηρούμε ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την σαφή ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης και στην περίπτωση που θα βγαίναμε για δανεισμό με  7% ή ακόμα και με  8% η αύξηση του χρέους, αν μας δανείζανε, μόνο από τα τοκοχρεωλύσια θα εξαφάνισε την οποιαδήποτε θυσία και προσπάθεια μείωσης των δαπανών και θα μας οδηγούσε σε πιστωτική ασφυξία.

Όλοι γνωρίζουμε ότι οι κεντρικές τράπεζες κτίζουν αποθέματα σε hard cash αρχικά για χρήσεις εκτάκτου ανάγκης ενώ  επίσης γνωρίζουμε ότι τα ποιοτικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα νόμισμα ως αποθεματικό είναι:  α) Η ρευστότητα του, δηλαδή η ικανότητα να αγοράζεις και πουλάς άμεσα το νόμισμα καθώς και το κρατικό χρέος που αντιπροσωπεύει το νόμισμα αυτό, και β)  Η επίδοση του μακροπρόθεσμα ως μέσο αποθήκευσης αξιών.  Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετώπισε το Eυρώ ως αποθεματικό νόμισμα ήταν η ποιότητα και η ρευστότητα των κρατικών ομολόγων συγκρινόμενα με αντίστοιχα Αμερικάνικα που αποτελούν την εναλλακτική τοποθέτηση για τα παγκόσμια αποθέματα μετρητών. Το ποσό των ευρωπαϊκών ομολόγων με λήξεις άνω του ενός έτους είναι 50% μεγαλύτερο από αυτό του Αμερικανικού Δημοσίου και η Γερμανική αγορά ομολόγων είναι επαρκής και με ρευστότητα για να τοποθετήσει κάποιος επενδυτής τα αποθεματικά του διαθέσιμα. Ωστόσο τα Γερμανικά Ομόλογα αποτελούν το 19,5% της συνολικού ευρωπαϊκού κυβερνητικού χρέους. Η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Ελλάδα συνολικά αποτελούν σχεδόν το 45%!

Ακόμα και αν οι διαχειριστές αποθεματικών διαθεσίμων δεν πιστεύουν ότι το ευρώ θα διασπαστεί, η πιθανότητα ζημιών κεφαλαίου, μείωση της ρευστότητας ή ακόμα και η πιθανή σύσταση του ΔΝΤ για αναδιάρθρωση του δανεισμού (επιμήκυνση διάρκειας, μείωση κουπουνιού κλπ) θα τους έκανε πολύ νευρικούς να διατηρούν οποιοδήποτε άλλο ομολογιακό χρέος πέραν του Γερμανικού.

Έτσι, το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι αν δεν δράσουμε άμεσα με σημαντικά αποτελέσματα,  όπως αυτά που ανακοινώθηκαν και αφορούσαν την υποχώρηση του ελλείμματος κατά 40% στο α΄ τρίμηνο, η οποιαδήποτε απόκλιση από τις δεσμεύσεις μας θα εκτοξεύει με ταχύτητα του φωτός και εντός μιας συνεδρίασης τις μονάδες του spread κατά 100 την ώρα.

Όπως και να απαντηθούν οι παραπάνω ερωτήσεις και επισημάνσεις σε καμία περίπτωση δεν είμαστε άμοιροι των ευθυνών μας οι οποίες μας έφεραν στην πιστωτική αυτή ασφυξία και σε αδιέξοδα τα οποία είναι μεγαλύτερης κοινωνικής σημασίας σε βάθος χρόνου συγκρινόμενα με αυτά που έχει  προκαλέσει το γεγονός ότι τα τελευταία 25-30 έτη χρεώσαμε με τις δικές μας αυξανόμενες καταναλωτικές δαπάνες τις μελλοντικές γενιές.  Αυτό είναι πλέον ένα κακό παρελθόν και η αρχή της συνετής μακροοικονομικής ανάπτυξης (macroprudential) θα καθορίσει νέους κανόνες βασισμένους στην ανάπτυξη η οποία πρέπει να στηρίζεται στην παραγωγή και όχι στα δανεικά.

Θάνος Νιφόρος Πιστοποιημένος Σύμβουλος Επενδύσεων

Πηγή: capital.gr

Με θάρρος

Σάββατο 10 Απριλίου 2010

Τι κρύβει η εκτίναξη του spread

Οι διεθνείς αγορές αξιολογούν πως τα ελληνικά ομόλογα θα πρέπει τώρα να αποδίδουν τουλάχιστον 6,5% με 7% για να είναι ελκυστικά στους επενδυτές, αφού το spread ξεπέρασε χθες ενδοσυνεδριακά και τις 400 μονάδες βάσης.

Οι ίδιες αγορές «ορίζουν» ότι η Βραζιλία μπορεί να δανείζεται με 4,9%, το Μεξικό με 4,8%, η Πολωνία με 5,5% και η Ουγγαρία με 6,6%. Η τελευταία αυτή χώρα έχει ήδη προσφύγει στο ΔΝΤ. Οι συγκρίσεις δείχνουν ότι σύμφωνα με τις διεθνείς αγορές, ή αυτούς που κυριαρχούν σε αυτές, η Ελλάδα βρίσκεται περίπου στα επίπεδα οικονομικής αξιοπιστίας της Ουγγαρίας, αλλά πολύ πιο κάτω από το Μεξικό.

Το θέμα είναι όμως ότι η Ελλάδα είναι χώρα του ευρώ και στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει ο ίδιος συναλλαγματικός κίνδυνος, που ελλοχεύει στο μεξικανικό πέσο. Διότι όταν μία χώρα κηρύττει αδυναμία πληρωμών, αμέσως το νόμισμά της χάνει μεγάλο μέρος της αξίας του και οι δανειστές της καταγράφουν αντίστοιχες απώλειες. Στην περίπτωση όμως της Ελλάδας το ευρώ [EUR=X] Σχετικά άρθρα αποτελεί εγγύηση για τη διατήρηση της αξίας των απαιτήσεων των δανειστών. Πώς είναι λοιπόν δυνατό να απειλούν την ελληνική οικονομία μεγαλύτεροι κίνδυνοι από ό,τι το Μεξικό;

Όπως και να έχει το πράγμα, η απόλυτη ασάφεια του κειμένου στήριξης της Ελλάδας από τους ηγέτες της Ευρωζώνης της 25ης Μαρτίου έχει παίξει ιδιαζόντως αρνητικό ρόλο. Ίσως πάλι οι οίκοι αξιολόγησης να δημιουργούν υπερβολικές φοβίες για τη χώρα μας, και τώρα να επεκτείνουν τις αμφιβολίες τους στο σύνολο της Ευρωζώνης.

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, ανέδειξε πάντως τις ανεπάρκειες στον τρόπο λειτουργίας των οίκων αυτών, ενώ έχει γίνει γνωστό πως η ΕΚΤ σχεδιάζει να δημιουργήσει δίκτυο αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στη ζώνη του ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση ο καλπασμός του spread πάνω από τις 400 μ.β. δεν δικαιολογείται από λεπτομέρειες. Ίσως κρύβει κάτι πολύ σημαντικό, όπως ίσως η συνολική αμφισβήτηση του ευρώ από ορισμένους κύκλους, ή της ικανότητας της Ελλάδας να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της έστω και με μεγάλο κόστος.

Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Με θάρρος 

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

ΤΟ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ «ΣΧΕΔΙΟ Β»... ΑΠΟ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!

Σκληρή «μάχη» για να αποφύγει το πικρό ποτήρι του «Σχεδίου Β» Γαλλίας και Γερμανίας για την Ελλάδα δίνει τις επόμενες ημέρες η κυβέρνηση, καθώς είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος να ξαναγραφεί το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης από… ξένα χέρια και να ενσωματώνει προβλέψεις για τη μείωση του ελλείμματος, που θα κάνουν κάθε άλλο σταθεροποιητικό πρόγραμμα της μεταπολεμικής περιόδου να θυμίζει… παιδικό πάρτι.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π», το «Σχέδιο Β» θα υποχρεώνει την Ελλάδα να προχωρήσει σε δραματικές εξοικονομήσεις μέχρι το τέλος του 2012, με στόχο να μειωθεί το έλλειμμα κατά 12 μονάδες του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν κατά 29 δισ. ευρώ! Αυτό θα σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα κληθεί να προσθέσει άλλη μία μονάδα του ΑΕΠ ετησίως (περίπου 2,4 δισ. ευρώ) στα «βαριά» μέτρα που ήδη έχουν ανακοινωθεί, με προοπτική να υποχωρήσει το έλλειμμα περίπου κατά 9 μονάδες μέχρι το τέλος του 2012. Δηλαδή, το ήδη «βαρύ» Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα γίνει… ασήκωτο, οδηγώντας την κυβέρνηση και την ελληνική κοινωνία στα όρια των αντοχών τους. Για να υλοποιηθεί ένα τόσο φιλόδοξο σχέδιο σταθεροποίησης θα χρειασθεί να χρησιμοποιηθούν πρόσθετα σκληρά μέτρα, πρωτοφανή στα ελληνικά χρονικά:
 
1. Στο σκέλος των δαπανών εξετάζεται η επί τριετία περικοπή του επιδόματος αδείας και του δώρου Πάσχα στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δηλαδή η μη καταβολή του λεγόμενου «14ου μισθού». Με τις περικοπές που ήδη έχουν ανακοινωθεί, η συνολική μείωση αποδοχών στο Δημόσιο θα ξεπεράσει στην περίπτωση αυτή ίσως και το 17%.
 
2. Στο σκέλος των εσόδων επανέρχεται το σενάριο της καθιέρωσης ενιαίου ΦΠΑ για όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες, που οδηγεί σε αύξηση του συντελεστή κατά 6% για όλα τα είδη λαϊκής κατανάλωσης, που σήμερα υπάγονται στον χαμηλό συντελεστή του 9%. Ο συνδυασμός των σκληρών μέτρων οδηγεί σε μια μείωση εισοδημάτων της τάξεως του 20%, δηλαδή σε μια βαριά «εσωτερική υποτίμηση», αφού στην εποχή του ευρώ δεν είναι διαθέσιμη η δυνατότητα υποτίμησης του εθνικού νομίσματος.
 
Η επιβολή του ακόμη σκληρότερου δημοσιονομικού σεναρίου δεν είναι ακόμη βέβαιη και θα εξαρτηθεί από αρκετές παραμέτρους, για τις οποίες το τοπίο θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει τις επόμενες ημέρες:
 
Γαλλία και Γερμανία δεσμεύθηκαν ουσιαστικά ότι θα παρέμβουν στην αγορά, μέσω κρατικών τραπεζικών ιδρυμάτων, υπέρ των ελληνικών ομολόγων, σε περίπτωση που συνεχισθούν οι άγριες πιέσεις της αγοράς. Στο συμβούλιο Eurogroup, που συνεδριάζει αύριο, πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν θα ανακοινωθούν λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα στηριχθούν τα ελληνικά ομόλογα, καθώς στην παρούσα φάση η γαλλογερμανική ηγεσία θέλει να διαπιστώσει σε ποιο βαθμό η πολιτική της δέσμευση πείθει τις αγορές και αποτρέπει τις επιθέσεις. Προς το παρόν, οι πρώτες ενδείξεις από τις αντιδράσεις της Παρασκευής (αύξηση του spread κοντά στις 300 μονάδες βάσης) πείθουν ότι οι αγορές δεν θεωρούν απολύτως επαρκή την πολιτική στήριξη χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις, ταυτόχρονα όμως αποφεύγουν και τις ακρότητες, υπό τον φόβο μιας παρέμβασης που θα «έκαιγε δάχτυλα κερδοσκόπων», όπως λένε χαρακτηριστικά τραπεζικά στελέχη.
 
Αν αποδειχθεί ότι οι «εγγυήσεις» αυτές δεν είναι επαρκείς, αυτό θα είναι η πρώτη ένδειξη που θα οδηγεί στην εξέταση του «Σχεδίου Β», δηλαδή θα πρέπει πλέον Γαλλία και Γερμανία να συντονίσουν τις τράπεζές τους, για να στηρίξουν εμπράκτως τα ελληνικά ομόλογα, είτε στη δευτερογενή αγορά, είτε στις δημοπρασίες που θα διενεργήσει το υπουργείο Οικονομικών για να καλύψει τις τεράστιες χρηματοδοτικές ανάγκες τού α' εξαμήνου. Αυτή η βοήθεια, όμως, δεν θα δοθεί χωρίς ανταλλάγματα, καθώς Παρίσι και Βερολίνο θέλουν να αποδείξουν στις ασθενέστερες χώρες της Ευρωζώνης και στις αγορές ότι στη ζώνη του ευρώ δεν υπάρχουν «δωρεάν γεύματα».  Σημαντικό ρόλο θα παίξουν στη νέα διαπραγμάτευση δύο επιπλέον στοιχεία: 

Η Eurostat θα οριστικοποιήσει τα στοιχεία του ελλείμματος για το 2009 (το 12,7% μόνο επί της αρχής έχει γίνει δεκτό και μένουν αρκετοί έλεγχοι ακόμη για να επιβεβαιωθεί). Αν οι έλεγχοι δείξουν ότι το έλλειμμα έχει ξεφύγει, παρότι αυτή την εβδομάδα το διέψευσε το υπουργείο Οικονομικών, θα είναι αναγκαία η προσαρμογή του ΠΣΑ προς το σκληρότερο. Επιπλέον έχει ιδιαίτερη σημασία η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2010 το πρώτο τρίμηνο: Τον Ιανουάριο το έλλειμμα μειώθηκε κατά 39%, σύμφωνα με ανακοίνωση της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά αυτή η καλή πορεία θα πρέπει να συνεχισθεί απαρέγκλιτα και τους επόμενους μήνες.
 
Στην πραγματικότητα, τονίζουν κυβερνητικά στελέχη, η πολιτική στήριξη που εξασφαλίσθηκε την Πέμπτη από το Συμβούλιο Κορυφής είναι μόνο η αρχή μιας κούρσας ταχύτητας της κυβέρνησης: Το πρώτο στραβοπάτημα θα οδηγήσει τη χώρα στην περιπέτεια μιας διεθνούς κηδεμονίας, με την επιβολή μέτρων που μόνο σε χώρες του Τρίτου Κόσμου που «έπεσαν στην αγκαλιά» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έχουν επιβληθεί…

Πηγή: ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Με θάρρος
Related Posts with Thumbnails